Planowanie zwyczajnego menu zależy od wielu czynników, takich jak pora roku, liczba domowników, przystępność produktów czy czas przeznaczony na gotowanie. W Indiach te kwestie łączą się z sporym zróżnicowaniem regionalnych tradycji kulinarnych. Wykorzystywane składniki oraz sposoby ich łączenia mogą się podmieniać wręcz między sąsiednimi obszarami.
W niektórych regionach bardzo ważną rolę odgrywają ryby i owoce morza, w innych częściej przygotowuje się potrawy z soczewicy, warzyw, ryżu lub pszenicy. Dania indyjskie obejmują zarówno łatwe posiłki domowe, jak i potrawy wymagające wielu etapów przygotowania. Niektóre przepisy są oparte na kilku kluczowych składnikach, a inne wykorzystują rozbudowaną mieszankę przypraw, dodatków i sosów. Różnice dotyczą także sposobu podawania jedzenia. Posiłek może składać się z jednego dania, ale spotyka się także zestawy obejmujące ryż, pieczywo, warzywa, sosy i niewielkie dodatki. Właściwie każdy z owych elementów ma określoną funkcję, a ich proporcje wpływają na to, jak ogół prezentuje się na talerzu i jak zmienia się smak w trakcie jedzenia.
Ważnym zagadnieniem jest przygotowanie warzyw, które w wielu przepisach stanowią główny składnik posiłku. Bakłażan, kalafior, ziemniaki, szpinak, okra czy różnorakie odmiany dyni mogą być gotowane, smażone, pieczone albo duszone w sosie. Metodę obróbki dobiera się do rodzaju produktu i oczekiwanej konsystencji. Bakłażan bardzo szybko chłonie tłuszcz, dlatego podczas smażenia powinno się kontrolować jego ilość, jednakże kalafior może stracić strukturę, jeżeli pozostanie zbyt długo w gorącym sosie. W przypadku ziemniaków ważne jest ustalenie momentu dodania ich do garnka, ażeby zdążyły zmięknąć, ale nie rozpadły się w trakcie mieszania. Indyjskie jedzenie często łączy warzywa z pomidorami, cebulą, imbirem, czosnkiem i przyprawami, jednakże proporcje tych składników zależą od konkretnego przepisu. W niektórych potrawach sos ma tylko pokrywać warzywa, a w innych powinien być na tyle gęsty, by tworzyć z nimi jednolitą ogół. Zbyt duża ilość wody może osłabić intensywność smaku, dlatego płyn dodaje się stopniowo, zwłaszcza gdy warzywa same uwalniają wilgoć. Znaczenie ma także wielkość kawałków. Równe porcje łatwiej przygotować w podobnym czasie, co ogranicza sytuację, w której część składników jest już miękka, a pozostałe wciąż twarde.
W regionalnych recepturach ważne miejsce zajmują również fermentacja i naturalne procesy zachodzące podczas przygotowania ciasta. Przykładem są potrawy z południowych Indii, w których wykorzystuje się mieszanki ryżu i soczewicy. Po zmieleniu składników masa może być pozostawiana do fermentacji, a jej zachowanie uzależniony jest od temperatury, proporcji i czasu odpoczynku. Tak przygotowuje się między innymi ciasto na dosa, czyli cienkie placki smażone na rozgrzanej powierzchni. W przypadku idli bardzo podobna masa służy do przygotowania miękkich porcji gotowanych na parze. Obie potrawy różnią się techniką obróbki, dlatego nie można stosować tych samych ustawień temperatury i czasu bez uwzględnienia sposobu przygotowania. Fermentowane składniki występują też w innych częściach tradycji kulinarnej, choć nie każda receptura wymaga tego etapu. Warto wyróżniać fermentację od zwykłego pozostawienia ciasta do odpoczynku, ponieważ są to procesy o innym przebiegu. Na finalny efekt wpływa również stopień rozdrobnienia towarów oraz ilość wody użytej do przygotowania masy. Zbyt gęste ciasto może utrudnić rozprowadzenie go na patelni, a zbyt rzadkie nie za każdym razem pozwoli pozyskać oczekiwaną strukturę. Tak samo ważne jest rozgrzanie powierzchni przed smażeniem, ponieważ zbyt niska temperatura zmienia sposób ścinania się masy i może wydłużyć przygotowanie placka.
Kuchnia indyjska obejmuje też masowe napoje i desery, które wykorzystują składniki spotykane w daniach wytrawnych, niemniej jednak zestawiane w inny sposób. Mleko, jogurt, ryż, cukier, kardamon, szafran i orzechy pojawiają się w różnych recepturach, a ich proporcje zależą od lokalnych zwyczajów. Kheer to deser ryżowy przygotowywany przez gotowanie ryżu w mleku z dodatkiem słodzących i aromatycznych składników. W czasie podgrzewania płyn stopniowo gęstnieje, dlatego wymaga mieszania i kontrolowania temperatury, ażeby ryż nie przywierał do dna naczynia. W innych przepisach stosuje się mąkę z ciecierzycy, syrop cukrowy lub składniki smażone w głębokim tłuszczu. Odmienną kategorię stanowią napoje na podstawie jogurtu, tj. lassi, które mogą zawierać owoce, przyprawy albo cukier. Ich konsystencja uzależniony jest od proporcji jogurtu i płynu a także od rodzaju dodatków. Warto zwrócić uwagę, że słodkie elementy nie za każdym razem są podawane na końcu posiłku, a niektóre napoje towarzyszą jedzeniu lub występują w trakcie spotkań rodzinnych i świąt. Skład tradycyjnych receptur zmienia się w zależności od regionu i okazji, dlatego ta sama nazwa może obejmować kilka wariantów różniących się stopniem słodyczy, konsystencją lub użytymi przyprawami.
Zobacz także: restauracja Szczecin północ.